Wyniki wyszukiwania dla:

Otwarty standard OASIS do opisu cyberzagrożeń w formacie JSON: typowane obiekty (SDO/SCO/SRO) i relacje między nimi, służące do wymiany informacji o zagrożeniach.

Czytelny dla maszyn spis wszystkich komponentów, bibliotek i zależności tworzących oprogramowanie, z ich wersjami, pochodzeniem i licencjami. Podstawa panowania nad ryzykiem w łańcuchu dostaw.

Technika ataku w Active Directory: napastnik podrabia kerberosowy bilet usługi (TGS) hashem konta usługi i omija kontroler domeny, by dostać się do pojedynczej usługi.

Model architektury łączący sieć (SD-WAN) i bezpieczeństwo (SWG, CASB, ZTNA, FWaaS) w jedną usługę z chmury, z dostępem opartym na tożsamości i Zero Trust.

Wyspecjalizowana infrastruktura, do której podczas ataku DDoS przekierowuje się ruch (BGP/DNS), żeby odfiltrować pakiety złośliwe i odesłać do źródła tylko ruch prawidłowy.

Kategoria narzędzi, które przez API na bieżąco sprawdzają ustawienia aplikacji SaaS i wykrywają błędne konfiguracje, zbyt szerokie uprawnienia i ryzykowne integracje OAuth.

Standard i protokół wysyłania komunikatów o zdarzeniach systemowych z urządzeń i aplikacji do centralnego kolektora; każdy wpis koduje źródło (facility) i wagę (severity).

Kod lub technika wykorzystująca lukę nieznaną producentowi, na którą nie ma jeszcze łatki — atak następuje, zanim luka zostanie ujawniona i naprawiona.

Logiczny podział sieci warstwy 2 na odrębne domeny rozgłoszeniowe, niezależnie od fizycznej lokalizacji urządzeń; ramki oznacza standard IEEE 802.1Q, a ruch między VLAN-ami wymaga routingu w warstwie 3.

Tactics, Techniques, and Procedures — opis tego, jak działa atakujący na trzech poziomach (cel, metoda, wykonanie), używany w MITRE ATT&CK, threat huntingu i atrybucji.

Hosty, aplikacje lub konwersacje, które generują w sieci najwięcej ruchu; rozpoznaje się je z danych przepływowych (NetFlow, IPFIX, sFlow).

Ilość danych faktycznie przesłanych przez sieć w jednostce czasu (bit/s); niższa niż teoretyczna pojemność łącza z powodu narzutu, latencji i strat pakietów.

Otwarty standard OASIS do automatycznej wymiany informacji o zagrożeniach (CTI) przez REST/HTTPS; dostarcza dane STIX modelem kolekcji (pull) i kanałów (push).

Trzy modele usług w chmurze różniące się tym, ile zarządza dostawca: IaaS daje infrastrukturę, PaaS środowisko dla programistów, a SaaS gotową aplikację.

Czas od wysłania pakietu do odebrania potwierdzenia, że dotarł — droga tam i z powrotem. Podstawowa miara opóźnienia w sieci, w milisekundach.

Unijne rozporządzenie 2016/679 o ochronie danych osobowych, obowiązujące od 25.05.2018. Ustala zasady przetwarzania, podstawy prawne, prawa osób i obowiązki bezpieczeństwa.

Oparta na danych metoda dochodzenia do podstawowej przyczyny problemu lub incydentu, a nie tylko jego objawów, by problem nie wracał.

Maksymalna akceptowalna utrata danych mierzona w czasie po awarii — wyznacza, jak często trzeba robić kopie zapasowe i replikację w planie odtwarzania po awarii.

Maksymalny czas na przywrócenie systemu lub procesu po awarii albo incydencie, zanim przestój zacznie szkodzić. Wyznaczany w BIA, uzupełniany przez RPO.

Atak (MITRE ATT&CK T1496), w którym napastnik wykorzystuje moc obliczeniową, łącze lub usługi przejętego systemu do własnych zadań — od cryptojackingu po LLMjacking.

Atak sieciowy, w którym napastnik wysyła do serwerów-reflektorów zapytania ze sfałszowanym adresem IP ofiary, by ich odpowiedzi zalały cel — podstawa ataków DRDoS.

Protokół transportowy nad UDP z wbudowanym szyfrowaniem TLS 1.3. Łączy nawiązanie połączenia i szyfrowania w jednym kroku, prowadzi wiele strumieni naraz i przetrwa zmianę sieci; podstawa HTTP/3.

Urządzenie lub program, który podgląda ruch sieciowy w danym punkcie i przekazuje flow, metadane lub pełne pakiety do systemów monitorowania (NPM) i wykrywania zagrożeń (NDR).

Sposób, w jaki zapora Cisco ASA wysyła dane o ruchu, oparty na NetFlow v9 i sterowany zdarzeniami: rekordy powstają przy nawiązaniu, zakończeniu i zablokowaniu przepływu.

Narzędzia i procesy chroniące i monitorujące konta o podwyższonych uprawnieniach: sejf na hasła, najmniejsze uprawnienia, dostęp na żądanie (JIT) i nagrywanie sesji.

Standard bezpieczeństwa danych kart płatniczych (PCI SSC): 12 wymagań w 6 celach, chroniących dane posiadaczy kart u sprzedawców i dostawców usług. Aktualna wersja: v4.0.1.

Sytuacja, w której część wysłanych pakietów nie dociera do celu; mierzona w procentach, wpływa na retransmisje TCP oraz jakość VoIP i wideo.

Publikowana przez fundację OWASP lista dziesięciu najpoważniejszych rodzajów zagrożeń aplikacji webowych, używana jako punkt odniesienia w bezpiecznym programowaniu i testach.

Trzy sposoby uruchomienia infrastruktury IT różniące się tym, kto jest właścicielem sprzętu, jak liczone są koszty (CAPEX/OPEX), zakresem kontroli, skalowaniem i podziałem odpowiedzialności za bezpieczeństwo.

Mechanizm pilnujący, ile żądań jeden klient może wysłać w danym oknie czasowym; po przekroczeniu progu odrzuca je (HTTP 429) lub opóźnia, chroniąc dostępność i ograniczając nadużycia.

Zbieranie i analiza danych o ruchu sieciowym (pełna treść, sesje, transakcje, alerty), żeby wykrywać włamania i na nie reagować — przy założeniu, że prewencja czasem zawodzi.

Ciągły pomiar wydajności, dostępności i jakości sieci — opóźnienia, utraty pakietów, jitteru, przepustowości — na podstawie SNMP, danych o przepływach, pakietów i testów syntetycznych.

Sposób, w jaki aplikacje wymieniają dane przez HTTP w stylu REST: każdy zasób ma swój adres, używa się metod GET/POST/PUT/DELETE, a serwer nie pamięta sesji.

Centrum, w którym zespół całą dobę pilnuje sieci, serwerów i usług — dba o ich dostępność i wydajność oraz obsługuje awarie.

Urządzenie wpinane w kabel sieciowy, które tworzy wierną kopię całego ruchu i przekazuje ją narzędziom monitorującym, nie wpływając na działanie sieci.

Dobrowolny framework NIST oparty na ryzyku, który porządkuje cyberbezpieczeństwo wokół rezultatów. W wersji 2.0 (2024) ma sześć funkcji: Govern, Identify, Protect, Detect, Respond i Recover.

Urządzenie lub oprogramowanie, które zbiera kopię ruchu z TAP-ów i portów SPAN, filtruje ją i rozdziela do narzędzi monitorujących i zabezpieczających.

Dziedzina informatyki śledczej, która przechwytuje i analizuje ruch sieciowy (PCAP, flow, logi), by ustalić źródło i przebieg incydentu oraz zabezpieczyć dowody.

Model architektury, w którym jedna instancja oprogramowania obsługuje wielu niezależnych tenantów na wspólnej infrastrukturze, rozdzielając ich dane logicznie. Podstawa SaaS i chmury.

Uwierzytelnianie wieloskładnikowe wymaga co najmniej dwóch niezależnych czynników z różnych kategorii (wiedza, posiadanie, biometria), aby potwierdzić tożsamość i utrudnić przejęcie konta.

Metoda zabezpieczania sieci, która dzieli środowisko na drobne, izolowane strefy na poziomie pojedynczych workloadów. Pilnuje ruchu east–west i ogranicza ruch boczny atakującego.

Opóźnienie (latency) to czas przebycia danych od nadawcy do odbiorcy w sieci, mierzony w ms jako RTT lub czas w jedną stronę; składają się na nie propagacja, serializacja, kolejkowanie i przetwarzanie.

Jitter to nierówne tempo docierania pakietów (zmienność opóźnienia, w ms). Psuje rozmowy VoIP i wideo, a w bezpieczeństwie maskuje beaconing C2.

Techniki tworzenia stałych odcisków klienta i serwera TLS z jawnych pól handshake (ClientHello/ServerHello), które pozwalają rozpoznać aplikację lub malware bez deszyfracji ruchu.

Opracowana przez Juniper Networks metoda monitorowania ruchu IP oparta na próbkowaniu, z eksportem rekordów przepływów przez UDP do kolektora; odpowiednik NetFlow.

Międzynarodowa norma, która mówi firmom, jak porządnie chronić informacje: system zarządzania (ISMS), podejście oparte na ryzyku, Załącznik A i certyfikacja.

Aktualny, centralny spis wszystkich zasobów IT (sprzętu, oprogramowania, usług, kont) wraz z opisem — podstawa zarządzania ryzykiem, podatnościami i powierzchnią ataku.

Uporządkowany, powtarzalny proces wykrywania, analizy, powstrzymania, usuwania i odtwarzania po incydentach bezpieczeństwa; opisywany w 4 fazach NIST lub 6 krokach SANS (PICERL).

Zarządzanie cyfrowymi tożsamościami i kontrola dostępu do zasobów: łączy uwierzytelnianie (kto) z autoryzacją (do czego) wedle zasady najmniejszych uprawnień.

Protokół warstwy sieciowej, który przenosi komunikaty o błędach i informacje kontrolne o pakietach IP; stoi za narzędziami ping i traceroute.

Protokół, którym przeglądarka pobiera zasoby WWW w modelu żądanie–odpowiedź (port 80). HTTPS to ten sam protokół w szyfrowanym tunelu TLS (port 443): poufność, integralność i tożsamość serwera.

Rozszerzenie BGP, które rozsyła po sieci precyzyjne reguły filtrowania ruchu wraz z akcją (odrzuć, ogranicz prędkość lub przekieruj); używane do dokładnego odpierania DDoS.

Operacja analizy danych: zejście od wartości ogólnej do bardziej szczegółowego poziomu w hierarchii — w monitoringu sieci od alertu, przez przepływy, po pakiet.

Techniki wykrywania zagrożeń, które badają zaszyfrowany ruch sieciowy bez deszyfracji — na podstawie metadanych TLS, odcisków palca (JA3/JA4), rozmiarów i czasów pakietów oraz uczenia maszynowego.

System, który zamienia nazwy stron (np. example.com) na adresy IP, po których łączą się urządzenia. Nazywany „książką telefoniczną internetu”; ważny dla działania sieci i bezpieczeństwa.

Protokół klient-serwer (UDP 67/68), dzięki któremu urządzenie po podłączeniu do sieci samo dostaje adres IP i ustawienia (maska, brama, DNS) w procesie DORA, na czas dzierżawy.

Zasada określająca, jak długo organizacja trzyma dane przed ich archiwizacją lub trwałym usunięciem — godzi wymogi prawne i potrzeby śledcze z ograniczaniem ryzyka.

Model, który pokazuje cyberatak jako siedem kolejnych faz — od rozpoznania po realizację celu — i pomaga wykrywać oraz przerywać atak na każdym etapie.

Nieuprawnione skopiowanie lub wyprowadzenie danych z systemów organizacji na zewnątrz, zwykle jako ostatni krok ataku; wykrywane głównie przez analizę nietypowego ruchu wychodzącego i DNS.

Zestaw technik, które wykrywają i blokują nieautoryzowany wyciek danych wrażliwych w spoczynku, ruchu i użyciu — przez klasyfikację, sprawdzanie treści i egzekwowanie reguł.

Podatność aplikacji webowych, w której napastnik sprawia, że zalogowany użytkownik nieświadomie wykonuje jakąś operację, bo przeglądarka sama dokłada do żądania jego ciasteczko sesyjne.

Mechanizm bezpieczeństwa przeglądarki sterowany nagłówkiem HTTP, który ogranicza, skąd strona może ładować skrypty i inne zasoby — głównie po to, by utrudnić ataki XSS.

Podatność, w której aplikacja przekazuje dane użytkownika do powłoki systemu, pozwalając atakującemu uruchomić dowolne polecenia systemu operacyjnego z uprawnieniami procesu (CWE-78).

Baza przechowująca elementy konfiguracji (CI) środowiska IT wraz z ich cechami i powiązaniami; pozwala na analizę wpływu, zarządzanie zmianą i ustalanie kolejności łatania podatności.

Narzędzia, które bezagentowo i na bieżąco sprawdzają konfigurację chmury (IaaS, PaaS, SaaS), wyłapują błędy ustawień i odstępstwa od norm oraz pomagają je naprawić.

Element monitoringu, który zbiera, porządkuje i przechowuje telemetrię (NetFlow, IPFIX, sFlow, syslog) od eksporterów; środkowe ogniwo łańcucha eksporter–kolektor–analizator.

Model, w którym pracownicy używają prywatnych urządzeń do pracy i dostępu do danych firmowych. Wymaga kontroli (MDM/MAM, NAC) i polityki ograniczającej ryzyka oraz shadow IT.

Kierowanie wybranego ruchu do interfejsu Null0, gdzie pakiety są po cichu odrzucane; RTBH automatyzuje to przez BGP, by szybko gasić wolumetryczne ataki DDoS.

Statystyczny obraz normalnego zachowania sieci, serwerów i użytkowników, używany jako punkt odniesienia do wykrywania anomalii (NDR/NPM).

Maksymalna, teoretyczna ilość danych, jaką łącze sieciowe może przenieść w jednostce czasu, podawana w bitach na sekundę (Mbps, Gbps). Opisuje pojemność kanału, a nie faktyczny throughput.

Warstwa kontroli między użytkownikami a usługami chmurowymi (SaaS/PaaS/IaaS), która daje wgląd w korzystanie z chmury, chroni dane i pomaga reagować na zagrożenia.

Ustalony zbiór reguł, dzięki którym programy wymieniają dane i uruchamiają nawzajem swoje funkcje przez żądania i odpowiedzi, najczęściej w web API opartych na HTTP.

Praktyki i zabezpieczenia chroniące interfejsy API przed nieautoryzowanym dostępem, nadużyciem logiki biznesowej i wyciekiem danych: uwierzytelnianie, autoryzacja, szyfrowanie, monitoring.

Automatyczne wyszukiwanie i spisywanie wszystkich zasobów IT — sprzętu, oprogramowania, usług i zasobów chmurowych — jako podstawa widoczności i zarządzania podatnościami.

Atak DDoS, w którym napastnik podszywa się pod IP ofiary i nadużywa usług UDP (DNS, NTP, Memcached), by odbić ku niej ruch wielokrotnie większy od wysłanych zapytań.

Kierunki przepływu danych w sieci: North-South przekracza brzeg sieci (klient–serwer), a East-West biegnie poziomo wewnątrz, między serwerami i usługami.

Sprawdź, czym różni się pasywna inwentaryzacja od aktywnego skanowania i dlaczego ciągła obserwacja ruchu daje pełniejszy obraz sieci.

Zobacz, jak flow-based network visibility pomaga wykrywać lateral movement, C2 beaconing oraz inne oznaki obecności atakujących w sieci po ominięciu firewalla.

Dowiedz się, jak flow-based detection pomaga wykrywać ukryte zagrożenia w sieciach OT — bez instalowania agentów, aktywnego skanowania i ryzyka zakłócenia procesów przemysłowych.

Zobacz, jak NetFlow pomaga zespołom bezpieczeństwa zrekonstruować pełną ścieżkę ataku, prześledzić lateral movement, zidentyfikować wzorce command-and-control oraz oszacować eksfiltrację danych na podstawie historycznych dowodów sieciowych.

Zobacz, jakie decyzje architektoniczne stoją za LinkSense — lekkim, open source’owym narzędziem do synthetic monitoringu opartym na modelu agent–serwer, Rust i SQLite.

W tym artykule porządkujemy podejście do pracy z PCAP – od wykrycia anomalii, przez analizę ruchu, aż po udokumentowanie incydentu i obsługę go w procesach zespołów bezpieczeństwa.

Podczas webinaru omówimy rzeczywiste scenariusze ataków i pokażemy, co było widoczne w sieci przed incydentem, w jego trakcie i po jego zakończeniu. Dowiesz się, jak czas, wolumen ruchu, kierunki komunikacji, wzorce sesji, retencja danych NetFlow oraz dostęp do pakietów mogą pomóc wykryć to, czego tradycyjne narzędzia mogą nie zauważyć.

Podczas webinaru pokażemy, czym jest Sycope, jak działa i jak wspiera codzienne zarządzanie ruchem sieciowym. Omówimy wymagania techniczne, darmową wersję, proces instalacji oraz najważniejsze funkcje systemu. Na zakończenie zapraszamy na sesję Q&A.

Podczas webinaru pokażemy, jak lepiej rozumieć to, co dzieje się w sieci, szybciej wykrywać zagrożenia, sprawniej analizować incydenty i wspierać zgodność z wymaganiami dyrektywy.

Podczas webinaru pokażemy, jak pasywnie wykrywać nieznane urządzenia, oceniać ryzyko i automatyzować reakcję — od identyfikacji aż po egzekwowanie polityk bezpieczeństwa.

Dowiedz się, jak korzystać z Raw Data w Sycope do szczegółowej analizy ruchu sieciowego i prowadzenia dochodzeń powłamaniowych. Film przedstawia strumienie danych, filtrowanie, personalizację tabeli, widok Advanced View, opcje wykresów oraz eksportowanie wyników analizy.

W tym odcinku serii Sycope Guide przyglądamy się bliżej sekcji Home & Dashboards oraz temu, jak wspiera ona codzienną pracę związaną z monitoringiem sieci i analizą bezpieczeństwa. Film przedstawia główny interfejs systemu, sposób organizacji informacji oraz wykorzystanie dashboardów do uzyskania przejrzystego podglądu najważniejszych wskaźników i zdarzeń w czasie rzeczywistym.

See how LinkSense helps monitor the availability, performance and health of services in distributed environments — without unnecessary complexity or vendor lock-in.

W tym tekście przyglądamy się NIS2 z perspektywy monitoringu: co organizacja powinna widzieć, jakie dane musi umieć przeanalizować i dlaczego sama obecność narzędzi bezpieczeństwa nie oznacza jeszcze gotowości operacyjnej.

Nowa integracja Sycope z Atlassian Jira pozwala tworzyć tickety i incydenty bezpośrednio na podstawie alertów sieciowych. Wariant z Microsoft Power Automate pomaga ograniczyć duplikaty, dodając powracające alerty jako komentarze do istniejących zgłoszeń.

Nowa integracja Sycope z Atlassian Jira pozwala tworzyć tickety i incydenty bezpośrednio na podstawie alertów sieciowych. Wariant z Microsoft Power Automate pomaga ograniczyć duplikaty, dodając powracające alerty jako komentarze do istniejących zgłoszeń.

Bazując na poprzednich wydaniach, Sycope 3.2 koncentruje się na trzech kluczowych obszarach: rozszerzonej obserwowalności API, zaawansowanej detekcji i możliwościach analizy śledczej oraz szerszych integracjach z ekosystemem narzędzi.

Sycope S.A. i PacketFront Software łączą siły, by wzmocnić bezpieczeństwo sieci i automatyzację zarządzania infrastrukturą.

WAF to zapora sieciowa chroniąca aplikacje internetowe przed atakami, takimi jak SQL injection czy XSS. Monitoruje i filtruje ruch, blokując zagrożenia zanim dotrą do aplikacji.

MTTD to średni czas wykrycia incydentu lub zagrożenia w systemie bezpieczeństwa. Im niższy, tym szybciej organizacja może zareagować i ograniczyć skutki ataku.

Średni czas potrzebny na usunięcie awarii lub przywrócenie działania systemu po incydencie. Służy do oceny szybkości reakcji i skuteczności działania zespołu IT.

Fałszywie pozytywny alarm to błędne uznanie bezpiecznego pliku, maila lub procesu za zagrożenie. Utrudnia pracę i może odciągać uwagę od realnych incydentów.

Honeypot to kontrolowany, fałszywy system lub usługa służąca do wykrywania i obserwacji ataków cybernetycznych. Pozwala analizować metody napastników i odciągać ich uwagę od rzeczywistych zasobów.

IoA to wskaźnik wskazujący bieżące działania lub zachowania mogące oznaczać atak. Umożliwia szybkie wykrycie i zatrzymanie zagrożenia jeszcze przed wyrządzeniem szkód.

IoC to wskaźnik kompromitacji, czyli ślad wskazujący na możliwe naruszenie bezpieczeństwa systemu. Służy do szybkiego wykrywania i potwierdzania incydentów cyberbezpieczeństwa.

Zapora sieciowa filtruje ruch i blokuje nieautoryzowane połączenia, chroniąc sieć przed zagrożeniami. NGFW dodatkowo analizuje aplikacje i treść pakietów, wykrywając bardziej zaawansowane ataki.

IPS (Intrusion Prevention System) to system bezpieczeństwa sieciowego, który wykrywa i automatycznie blokuje podejrzany ruch oraz próby ataków. Chroni infrastrukturę przed włamaniami, złośliwym oprogramowaniem i innymi zagrożeniami.

EDR (Endpoint Detection and Response) to rozwiązanie do wykrywania i reagowania na zagrożenia na urządzeniach końcowych. Monitoruje aktywność, wykrywa incydenty i umożliwia szybką izolację zagrożonego systemu.

XDR (Extended Detection and Response) to zintegrowane rozwiązanie do wykrywania i reagowania na zagrożenia w środowisku IT. Łączy dane z różnych źródeł, by szybciej identyfikować ataki i automatyzować odpowiedź.

SOAR to platforma do orkiestracji, automatyzacji i reagowania na incydenty bezpieczeństwa IT. Usprawnia obsługę zagrożeń, łącząc narzędzia i automatyzując działania ochronne.